Tot 1 augustus 1942 behoorde gemeente Urk tot de provincie Noord-Holland. Vanaf die datum ressorteerde de gemeente onder de Dienst der Zuiderzeewerken. Nadat de Noordoostpolder in 1942 drooggevallen was kon het oude dorp op de laaggelegen gebieden uitbreiden. Op 1 april 1950 stond het Openbaar Lichaam De Noordoostelijke Polder 100 ha grond af aan de gemeente Urk, die op die datum overging naar de provincie Overijssel. Op het nieuwe land (de voormalige bodem van de Zuiderzee) werden woningen, winkels, scholen en kerken gebouwd. Omdat het grondgebied van Urk door de Urkervaart gescheiden wordt moesten er tevens bruggen aangelegd worden. 

Kerken op Urk

Voor de Tweede Wereldoorlog stonden er 3 kerkgebouwen van 3 kerkgenootschappen op het voormalige eiland. Na de drooglegging zijn maar liefst 18 nieuwe kerken gebouwd. De onder architectuur gebouwde kerken zijn in de woonwijken markante punten die bijdragen aan de identiteit en oriëntatie. In alle kerkgebouwen op Urk hangen één of meer kerkschepen. Het oudste schip hangt in het Kerkje aan de Zee. Kerkscheepjes zijn er in allerlei vormen, soorten en maten. Aan het eind van de middeleeuwen ontstond in kustplaatsen van veel Europese landen de gewoonte om kerkscheepjes of votiefschepen aan kerken te schenken. Voor de Reformatie had de schenking een religieuze achtergrond. Na de Reformatie werden in kerken scheepsmodellen meer opgehangen uit dankbaarheid voor een geslaagde zeereis. De verhalen achter de kerkscheepjes op Urk vindt u in de beschrijvingen van de kerkgebouwen. Negen kerktorens zijn bekroond met een windwijzer die beschreven staan onder de categorie windwijzers. Het Kerkje aan de Zee, de Bethelkerk en de voormalige Eben-Haezerkerk, die in de oude dorpskern staan, zijn beschreven onder cultureel erfgoed.

Klik op de foto's om naar de beschrijving te gaan.