Brabantse langgevelboerderij

Plaats:

Locatie:

Maker: Directie Wieringermeer

materiaal: baksteen

Jaar: vanaf 1950

Beschrijving:

De inrichting van het platteland van de Noordoostpolder vond op buitengewoon functionele gronden plaats. Zoveel mogelijk mensen moesten dichtbij de dorpen wonen. Daar waren alle voorzieningen (winkels, scholen, kerken enz.) aanwezig. De kleine bedrijven van 12 en 18 ha werden rond de dorpen geplaatst. De grotere bedrijven kwamen het verst van de dorpen te liggen. De Bouwkundige Afdeling van de Directie Wieringermeer verzorgde de bouw van de boerderijen. Bij voorkeur werden de boerderijen in groepjes bij elkaar geplaatst. De grootte van de boerenerven wisselt naar gelang de grootte van de benodigde bedrijfsgebouwen. Ook van de grootte van de bedrijven hing het af hoeveel boerderijen er bij elkaar geplaatst konden worden, variërend van twee tot vier. Uit bedrijfsoverwegingen dienden de gebouwen langs de weg en langs de kavelsloot te staan. De deuren van de doorrit voor de wendakker moesten altijd aan de slootzijde liggen. Ook verzorgde de Wieringermeerdirectie de beplanting van windsingels rondom de boerenerven.

Eén van de kleinere boerderijtypen die we in de buurt van de dorpen vinden is de Brabantse Langgevelboerderij. Omdat aan de woningen en bedrijfsgedeelten zeer uiteenlopende technische eisen gesteld werden, is montagebouw voor deze bedrijven niet toegepast. Deze boerderijen zijn in traditionele materialen uitgevoerd. Om de bouwkosten zo laag mogelijk te houden bevinden de woning en de schuur zich onder één kap. In de Noordoostpolder zijn 30 verschillende typen van deze boerderij te vinden.

De bedrijven met uitsluitend akkerbouw kregen rechte topgevels. De boerderijen van gemengde bedrijven werden voorzien van wolfseinden.

Het Zeeuwse eiland Walcheren werd in 1945 door bombardementen onder water gezet. Toen het eiland weer droog was besloot het bestuur de landbouwkundige opzet zo te veranderen dat er voor 118 boeren geen plaats meer was. Deze Zeeuwse boeren konden tussen 1949 en 1953 een nieuw bedrijf starten in de Noordoostpolder. In 1953 werden zij gevolgd door een groep streekgenoten uit Schouwen-Duiveland, Tholen en Zuid-Beveland, die door de watersnood verdreven waren. Omdat de Brabantse Langgevelboerderij voornamelijk bewoond werd door boeren die van Walcheren afkomstig waren, wordt dit type boerderij ook wel een ‘Zeeuwse boerderij’ genoemd.