Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper

Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper
Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper Voormalig R.K. Kerk St. Jan de Doper

Plaats: Kraggenburg

Locatie: Voorstraat 1

Architect: J.H. Froger

materiaal: Baksteen

Jaar: 1950 - 1951


Beschrijving:

Terwijl de woningen, winkels en andere gebouwen in Kraggenburg door de bouwkundige afdeling van de Wieringermeerdirectie in de traditie van de ‘Delftse School’ ontworpen zijn, heeft ir. Jules H. Froger een gereduceerde basiliek ontworpen, een basiliek zonder vensters in de hoofdbeuk, De rooms-katholieke kerk heeft uitgesproken neo-romaanse vormkenmerken. Op het feest van Sint Jan de Doper op 24 juni 1950 werd het kerkterrein ingezegend en de eerste spade in de grond gestoken. Op 9 september 1950 werd de eerste steen gelegd door mgr. Theodorus Huurdeman (1878-1958), vicaris-generaal van het aartsbisdom Utrecht. Door de wederopbouwperikelen kwam de kerkenbouw in de polder pas laat op gang. De rooms-katholieke kerk was de eerste definitieve kerk in de Noordoostpolder die de deuren kon openen. De kerkelijke inwijding vond op zondag 29 april 1951 plaats. Bij deze gelegenheid memoreerde pastoor Koopman dat de nieuwe kerk in het schip dezelfde afmetingen heeft als de bij de drooglegging van de Noordoostpolder gevonden funderingen van de uit de 14e eeuw daterende rooms-katholieke kerk op de zuidpunt van het voormalig eiland Schokland.

De Sint Jan de Doperkerk is als hallenkerk opgezet. Het met pannen bedekte zadeldak loopt licht op. Aan de Noordzijde is een lage zijbeuk, van waaruit de pastorie te bereiken is. In de Zuidgevel zijn rondboogvensters en spaarvelden aangebracht. De onderkant van de kerk is uit witte betonstenen opgebouwd. De gevels van het gebouw zijn van rode baksteen, de vensters van wit hout, de deuren van blank eiken. In de klokkentoren hangen tegenwoordig twee luidklokken. Op 4 februari 1951 werd de kerkklok door deken J. Scholtens van Wolvega ingewijd. 'Vox Clamantis' 'Si  Joannes:' 'Dirigite viam Domini. Joan  I  23',  is het opschrift wat Latijn is voor 'Stem die roept' 'volgens Johannes': 'Maakt de weg recht voor de Heer! Joh. 1:23. De 376 kg zware luidklok heeft een doorsnede van 82,5 cm en de toonhoogte B. In 1983 werd anoniem een tweede luidklok geschonken door een oud Kraggenburger. De gulle gever heeft zelfs rekening gehouden met de toonsoort, zodat beide klokken een harmonieus geluid voortbrengen. De eerste keer dat zij officieel gezamenlijk hebben geluid was op eerste paasdag 3 april 1983. 

In 1958 werd op het oksaal, het orgelbalkon aan de westzijde van de kerk, een nieuw kerkorgel geplaatst. In de traditionele en classististische architectuur was symmetrie een belangrijk stijlmiddel. Het elektro-pneumatische orgel is door de Rotterdamse orgelbouwers Valckx & Van Kouteren dan ook symmetrisch vormgegeven. Een orgel is een blaasinstrument dat met een klavier bespeeld wordt. Het is dus ook een toetsinstrument. Als de organist een toets indrukt, zorgt een mechaniek ervoor dat er vanuit de windvoorziening lucht in één of meer pijpen stroomt. Bij een elektro-pneumatisch orgel is het eerste deel van het mechaniek tot aan de elektromagneet bij de windlade elektrisch. De elektromagneet tilt een ventiel op waardoor wind kan vrijkomen in een membraan, dat op zijn beurt het eigenlijke ventiel zal openen. Het pijporgel had volgens de toen geldende vooroorlogse traditie van katholieke orgelbouw, geen omsluitende orgelkas. Bron: RCE

De kerk ligt aan de centrale groene ruimte, waaraan ook scholen en het Protestant kerkcentrum gelegen zijn. Op last van de Directie Wieringermeer zijn de kerken zover mogelijk uit elkaar geplaatst. Door dit besloten centrale plein wijkt de stedenbouwkundige opzet van Kraggenburg sterk af van de andere dorpen in de Noordoostpolder. De architectonische verschijningsvorm wijkt nauwelijks af van de andere dorpen in de nieuwe polder. Bron: Architectuur en stedebouw in Flevoland en Kerkopbouw en kerkbouw in de IJsselmeerpolders en Ireneus parochie.

De rooms-katholieke kerk in Kraggenburg was gewijd aan H. Johannes de Doper. Ten tijde van Jezus was Johannes een boeteprediker in de woestijn van Juda. Hij doopte mensen met water om hen van zonden te reinigen. Hij was de eerste mens die Jezus aanwees als de Messias, de langverwachte redder van het volk van Israël. Daarom wordt hij de Voorloper van Christus genoemd. Johannes werd onthoofd op last van een koning die hij van overspel had beschuldigd. Hij is één van de grootste heiligen van de Katholieke Kerk. De rooms-katholieke kerk Sint Jan de Doper werd in 2014 aan de eredienst onttrokken. De laatste viering werd gehouden op zondag 22 juni, de dag waarop de Kerk het hoogfeest van de geboorte van de heilige Johannes wordt gevierd. Omdat Johannes nog in het oude testament thuis hoort vierde de Kerk niet de dag waarop hij gestorven is zoals bij alle andere heiligen. Het kerkgebouw werd verkocht en omgebouwd tot 5 ruime eengezinswoningen. In het programma Bouwwerken schonk Omroep Flevoland aandacht aan de verbouwing van het kerkgebouw.

Architect

Jules Henri Froger werd op 5 juni 1903 in Utrecht geboren. In 1931 slaagde hij voor het doctoraalexamen bouwkunde aan de Technische Hogeschool te Delft. Kort daarna trad hij in dienst bij het bureau voor Architectuur en Stedenbouw Siebers in Nijmegen. Daarnaast was hij van 1932-1935, gemeentearchitect bij de gemeente Vught. In 1934 werd Froger belast met de oprichting van de Limburgse Streekplannendienst. Van 1940-1945 werkte hij als afdelingschef stedenbouw bij de Nederlandse Spoorwegen. In 1945 werd hij directeur van de Provinciale Stichting "Herstel Limburg 1945". Van 1945 tot aan zijn pensionering in 1972 was Froger eerst als docent en na twee jaar als hoogleraar stedenbouwkundig ontwerpen aan de Technische Hogeschool in Delft. Ir. Froger overleed op 72-jarige leeftijd op 14 april 1976 in Breda.

Laatste Update woensdag, 12 februari 2020