Ontmoetingskerk

Ontmoetingskerk
Ontmoetingskerk Ontmoetingskerk Ontmoetingskerk Ontmoetingskerk Ontmoetingskerk Ontmoetingskerk Ontmoetingskerk

Plaats: Creil

Locatie: Graaf Florislaan 22

Maker: onbekend

materiaal: ijzer en smeedijzer

Jaar: 2005


Beschrijving:

In 1956-1957 werd aan de Graaf Florislaan de Nederlands Hervormde Kerk gebouwd naar een ontwerp van architect C.W. Schaling uit Amsterdam. Voor het kerkgebouw staat een zadeldaktoren die met een tussenlid verbonden is met de kerk. De nok van de 35 meter hoge toren wordt bekroond door een ijzeren windhaan. De windwijzer is zo geconstrueerd dat de staart van de haan altijd van de wind weg gericht is waardoor zijn kop naar de windstreek wijst waar de wind vandaan komt. 

Op de toren is de weerhaan de waarschuwer voor iedereen die omhoog kijkt. De haan verwijst naar Petrus. In het passieverhaal speelt de haan een cruciale bijrol door als voorspeld te kraaien na de drievoudige verloochening van Jezus door Petrus. Bovenop de toren begroet de haan de opkomende zon en kondigt de dageraad aan. De nieuwe morgen is de overwinning van het licht op de duisternis. De symbolische waarde die aan het licht wordt gehecht, is een overblijfsel van de zonnecultus die gedeeltelijk door het christendom geïntegreerd is. Het licht verwijst naar Jezus, maar het licht is niet gelijk aan Jezus. In de Bijbel wordt de komende Messias 'Zon der gerechtigheid' (Malachia 3: 20) en 'Licht van de wereld' (Johannes 8: 12) genoemd.

De haan is een waakzaam dier. Hij helpt de torenwachter te waken tegen zijn collega de rode haan, die het symbool is voor brand, vuur en vlammen. Op 13 januari 2005 heeft de torenhaan even niet goed opgelet. Rond 7.00 uur 's avonds brak in de kerktoren brand uit. De brandweer van Creil was snel ter plaatse, maar kon niks doen omdat het vuur boven in de toren woedde. De top ging in vlammen op, het dak, de wijzerplaten en de weerhaan gingen verloren. De ladderwagen uit Lelystad moest er aan te pas komen om het vuur te blussen. Twaalf dagen na de brand werd begonnen met het herstel van de kerktoren. Als afsluiting van de herstelwerkzaamheden werd op 30 juni 2005 een exacte kopie van de bij de brand verloren gegane haan op de nok van de toren geplaatst. Sindsdien staat deze modern vormgegeven, gestileerde haan weer als verdediger van de kerk op de toren en keert zijn kop naar de aanstormende winden, die de kwade machten verbeelden die het christendom aanvallen. 

De torenhaan is gemaakt van ijzer, een materiaal dat door een smid geknipt, gezet, gebogen en gefelsd kan worden. Als materiaal voor een windwijzer wordt bij voorkeur roodkoper gebruikt omdat dit materiaal niet roest. Bij ijzer is de kans groot dat er roestvorming (corrosie) ontstaat. Onder de kraaiende haan zien we aan de verticale as, een windroos, een liggend kruis waarvan de armen naar de vier windstreken wijzen. De uiteinde van de armen zijn voorzien van de bij de windstreken behorende hoofdletters. Zodra de haan zijn kop in de wind draait, is het mogelijk om aan de hand van de windroos de windrichting precies te bepalen. Een langgerekt ornament op een zadeldaktoren is visueel veel minder fraai dan op een torenspits. Vandaar dat aan de onderzijde van de staf een driedimensionaal vierarmig ornament bevestigd is waarvan de uiteinde van de armen met bollen gesierd zijn. De verticale as, de windroos en het ornament zijn van smeedijzer vervaardigd, ijzer dat de smid in een steenkolenvuur verhit en daarna tot de juiste vorm gehamerd en gebogen heeft.

Laatste Update donderdag, 16 januari 2020