Muurschildering De Griend
Plaats: Almere Haven
Locatie: Griend 36
Kunstenaar: Diverse street art artiesten
Materiaal: Verf
Jaar: 2023
Beschrijving:
Van 19 tot 22 augustus 2023 was De Steiger in Almere Haven het domein van spuitbussen en hoogwerkers. Tijdens het graffiti-evenement Dock 2023 hebben 15 nationale- en internationale kunstenaars een 100 m lange kale muur van het gebouw van Plastopil Europe B.V langs de busbaan onder handen genomen. De kunstenaars werkten 3 dagen lang onvermoeibaar samen om 6 muurschilderingen en 1 grote graffiti te creëren. Het project was een initiatief van de Almeerse stichting District 13 in samenwerking met stichting Amsterdam Street Art.
De eerste muurschildering is van de hand van Sjaak Kooij (1982). We zien een gemaskerd figuur met een schedel in de hand. Thema’s als anonimiteit, vervreemding, individualisme en vergankelijkheid spelen een grote rol in het werk van Kooij. Deze thema’s, in een soms wat absurde enscenering, confronteren de toeschouwer met ideeën en vragen die hij neerlegt. Hierbij zelf geen standpunt innemende, maar vooral met het doel de kijker te laten beleven.
Het tweede kunstwerk, met de titel 'Daddies girls', is gemaakt door Ives St Covert (1982) alias Ives.one en Kasper Jongejan (1982). De linkerkant in kleur is van de hand van Ives.one. Zijn roots liggen in Almere. In 1996 begon hij in Amsterdam-Oost met graffiti. ives.one werkt gefragmenteerd, zijn werk bestaat uit verschillende delen. Op de voorgrond van deze muurschildering zien we de helft van een portret van een meisje met op de achtergrond stripfiguren. Kasper Jongejan werkte aan de andere helft van de schildering in zwart-wit. Jongejan is geboren in Amsterdam maar gedeeltelijk opgegroeid in Almere. Hij is modeontwerper, kunstenaar en in het Almeerse circuit ook bekend als graffitikunstenaar. Hij studeerde af aan de Artemis Styling Academie Amsterdam. Zijn eerste creatieve uitingen waren rond 1997 in de vorm van graffiti.
De derde schildering met de titel 'Hope' is gemaakt door Zurik het alias van Paola Delfín (1990). Hoop is een krachtig instrument als je iets hebt om voor te vechten, maar het is belangrijk om te weten hoe je je gevechten moet kiezen. Zurik is een graffitikunstenares en grafisch ontwerper uit Colombia, die sinda 2016 in Barcelona woont en werkt. In haar kunst onderzoekt zij de impact van de vrouwelijke schoonheid en baseert zich daarbij vooral op het dagelijkse leven. Haar werk staat bekend om haar opvallende 'wildstyle' letters, die worden gekenmerkt door geometrische vormen, opvallende kleurcombinaties en sterke lichtaccenten. Zurik studeerde grafisch vormgeving aan de Nationale Universiteit van Colombia en begon in 2009 met graffiti. De letters van haar naam zijn de eerste letters van de namen van haar familieleden.
De vierde schildering van een schedel is gemaakt door Joram Roukes (1983). Hij groeide op in Lelystad en werkt tegenwoordig vanuit een studio in Groningen. Roukes behaalde in 2006 zijn Bachelor Beeldende Kunst aan de Academie Minerva in Groningen. Zijn werk is een duister, humoristisch spel over onderwerpen variërend van populaire cultuur en wereldproblemen tot persoonlijke ervaringen. Met contrasterende beelden creëert hij abstracte narratieven en figuren die introspectie en overpeinzing stimuleren.
Het vijfde werk is gemaakt door een Amsterdams duo. Willem Verburg (1967) en Denise Jansen, beter bekend onder hun gezamenlijke pseudoniem Pipsqueak Was Here!!!, maken als duo al sinds eind jaren '80 indrukwekkende muurschilderingen. Een thema kwam langzaam bovendrijven, de verhouding tussen mens en dier. Het beeld van een meisje en een beer is een terugkerend onderwerp in hun werk geworden. ‘Sometimes you eat the bear, sometimes the bear eats you’. De mens bedreigt het leefgebied van de beer, maar moet de beer niet in het wild tegenkomen want dan is de beer de winnaar. Ieder wezen is afhankelijk van de ander, maar de onderlinge strijd kan er ook voor zorgen dat de balans in het ecosysteem wordt verstoord. De achtergronden in de schilderingen van Pipsqueak Was Here!!! staan vol met kleine teksten die bedoeld zijn als waarschuwing/reactie op overmatige consumptie. In de schildering in Almere Haven vinden we o.a. de teksten 'prière de ne pas s'ecarter des chemins' (Wijk alstublieft niet af van de paden) en 'no crying over spiller milk honey' (Niet huilen om gemorste melk, schatje).
De zesde schildering is gemaakt door Anna Ovina, de artiestennaam van de Spaanse kunstenaar Anna Taratiel (1982). Zij studeerde grafische vormgeving aan de Vapor Universiteit in het Spaanse Terrassa en heeft een diploma in muurschildertechnieken van de Kunstacademie van Barcelona. Wat we in haar werk kunnen zien is het gebruik van interne landschappen die metaforische reflecties van haar omgeving voorstellen, uitgedrukt door geometrische abstractie.
Het kunstwerk is tot stand gekomen met financiële steun van het Prins Bernard Cultuurfonds, Cultuurfonds Almere en de Gemeente Almere.