metaalplastiek Balansruiters

metaalplastiek Balansruiters

Plaats: Emmeloord

Locatie: Spotlaan 42B

Kunstenaar: Hilco Visser

Materiaal: metaal

Jaar: 1968


Beschrijving:

 

In 1968 startte de Stichting Balansruiters hun activiteiten op het Ruitersportcentrum aan de Sportlaan. Bij de Balansruiters kunnen lichamelijk en geestelijk beperkte inwoners van Noordoostpolder paardrijden onder begeleiding. Want paardrijden betekent: loskomen van handicap, tijdelijk bevrijd zijn van rolstoel of krukken. Het geeft een gevoel van vrijheid. Paardrijden vraagt concentratie en reactie van het hele lichaam. De ruiter komt steeds meer in harmonie met het paard dat hem zijn rug en benen leent. Paardrijden is heel wat anders dan op een stoel zitten. De ruiter leert ontspannen, evenwicht te vinden en andere spieren te gebruiken. De Stichting Balansruiters heeft zeven paarden/pony's tot haar beschikking. 

Onder het afdak, naast de ingang van het Ruitersportcentrum, hangt aan de muur een metaalplastiek van een ruiter op een paard. Het is een bewegelijke voorstelling. De beweging wordt gesuggereerd door de schuine lijnen en wordt versterkt door de wapperende staart van het paard. Het kunstwerk weerspiegelt het plezier in het paardrijden. De tweedimensionale metaalplastiek is zwart gecoat. Het kunstwerk is in 1968 gesmeed en geschonken door landbouwmechanisatiebedrijf Wijnalda uit Creil en belangeloos ontworpen door kunstenaar Hilco Visser die destijds woonachtig was in Emmeloord. 

Kunstenaar

Hilco Visser is in 1934 geboren in het West-Friese dorpje Sijbekarspel. Na het behalen van het HBS-diploma had Visser geen flauw idee wat hij wilde worden. Een psychologische test wees uit dat hij 'iets artistieks' in zich had. Daarom ging hij naar Amsterdam om daar aan de Kunstnijverheidsschool (tegenwoordig de Rietveld-Academie) de opleiding reclame-tekenaar te volgen. Na zijn militaire-diensttijd ging hij naar de Rijksnormaalschool, waar hij de opleiding tot tekenleraar volgde. Het leraarschap was voor hem vooral van belang om brood op de plank te krijgen, zodat hij zich daarnaast in de vrije kunst kon bekwamen. Dat had wel als nadeel dat hij door de 'echte kunstenaars' niet altijd voor vol werd aangezien. En omdat hij geen full-time kunstenaar was, kwam hij ook niet in aanmerking voor de Beeldende Kunstenaars Regeling. Hoewel hij niet deelnam aan de BKR, kreeg hij soms wel een opdracht van de gemeente voor het vervaardigen van een kunstwerk, zoals bijvoorbeeld bij het jubileum van een burgemeester. In 1965 ging hij les geven aan een middelbare school in Emmeloord. Hij hield het daar 5 jaar vol en vervolgens werd hij leraar tekenen aan het Johannes-College te Den Helder. Hij verhuisde naar Hippolytushoef op Wieringen. In 1979 werd hij full-time kunstenaar.  Bron: Wieringernieuws.