Vickers Wellington Mk. 1C T2702

Vickers Wellington Mk. 1C T2702
Vickers Wellington Mk. 1C T2702 Vickers Wellington Mk. 1C T2702 Vickers Wellington Mk. 1C T2702

Plaats: Biddinghuizen

Locatie: Zeebiesweg

Maker: Vickers-Armstrongs Ltd

materiaal: diverse materialen

Jaar: 1940


Beschrijving:

In de nacht van 10 op 11 februari 1941 wordt door de RAF een massabombardement uitgevoerd op de Duitse stad Hannover. 222 Vliegtuigen voeren een bombardementsvlucht uit op 17 raffinaderijen bij Hannover. De Vickers Wellington Mk.1C T2702 met code LS-H van het No. 15 Squadron neemt deel aan deze missie. Het toestel is één van een serie van 300 Wellingtons die tussen juni 1940 en februari 1941 door Vickers-Armstrongs Ltd. geleverd zijn. Het bijzonderste kenmerk van de Wellington was de wijze van opbouw van romp en vleugels. Het Engelse bedrijf Vickers gebruikte voor de bouw van de bommenwerper een geodetische constructie, een raamwerk van aluminium, versterkt met een houten frame, waar overheen speciaal bewerkt linnen gespannen was. Deze constructie was zeer sterk en leverde een maximale hoeveelheid binnenruimte op. 

De Wellington T2702 stijgt in de avond van 10 februari op van de RAF basis Wyton bij St. Ives, Cambridgeshire in Engeland. De bemanning bestaat uit piloot Sgt. William R. Garrioch, co-piloot Sgt. William Hanford Jordan, navigator Sgt. Robert F. Beisley, radiotelegrafist/boordschutter Sgt. Hardie George Hedge, radiotelegrafist/boordschutter Sgt. Glyndwr Reardon en staartschutter Sgt. John Hall. Op de terugweg wordt het toestel onderschept door de Messerschmitt  Bf 110 C-4 met code G9+AC, die gestationeerd is op Fliegerhorst Deelen bij Arnhem. Het Duitse tweemotorige toestel wordt gevlogen door Hptm Walter Ehle, Gruppenkommandeur van het commando nachtjagers II/NGJ.1. De enige manier om de Wellington uit te schakelen is door ongezien onder de bommenwerper te gaan vliegen, de neus omhoog te trekken en vervolgens de romp en de brandstoftanks met het boordkanon te raken voordat de staartschutter je in het vizier krijgt. Het toestel wordt getroffen door het boordgeschut van de Duitse jager. Om 23.35 uur maakt de Wellington, op 15 km ten westen van Kampen, een noodlanding op het ijs van het dichtgevroren IJsselmeer. Vijf bemanningsleden weten het vliegtuig te verlaten voordat het door het ijs zakt en lopen uren over het ijs voordat ze land bereiken. Zij worden door de Duitsers gearresteerd en hebben gedurende de rest van de oorlog krijgsgevangen gezeten. Neuskoepelschutter Sgt. G. Reardon gaat met het toestel ten onder.   

In 1965 worden de eerste kavel grond in het drooggevallen Oostelijk Flevoland uitgegeven voor Agrarisch gebruik. Akkerbouwer Aaldering kreeg van de voormalige Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders kavel OU21, nabij de Zeebiesweg bij Biddinghuizen, toegewezen. Tijdens ploegwerkzaamheden stuit hij op vliegtuig onderdelen. In augustus 1967 worden de wrakstukken door de Bergingsdienst van de Koninklijke Luchtmacht geborgen. De identificatie van het toestel kan snel plaatsvinden omdat een nummerplaat van een motor wordt gevonden. Het blijkt om de Vickers Wellington T2707 te gaan waarvan kort na de oorlog al een groot deel door de Koninklijke Marine is geborgen. Bij die operatie worden de stoffelijke resten van de vermiste 19-jarige Sgt. Glyndwr Reardon gevonden. 

in het voorjaar van 1967 schrijft Bill Garrioch een brief aan de Nederlandse autoriteiten met de vraag of er ooit wel eens iets was gevonden van zijn verongelukte vliegtuig. Hij weet dat zich aan boord nog het lichaam van boordschutter Reardon bevond. Via de Nederlandse afdeling van de Royal Air Force Association wist hij dat na het droogvallen van Flevoland regelmatig vliegtuigresten werden gevonden. Zijn gegevens maakte het mogelijk Sgt. Glyndwr Reardon definitief te identificeren. Hij wordt begraven op Jonkerbos War Cemetery in Nijmegen (graf 8.C.3).

In 1970 kwam William R. (Bill) Garrioch met zijn vrouw naar Nederland en bezocht de rampplek. "We werden plosteling aangevallen en beschoten door een Duitse nachtjager. Mijn staartschutter Sergeant John Hall schoot terug. Hij was bij de aanval gewond geraakt maar bleef op zijn post en bestookte de vijand. Onze machine vloog in brand en dat betekende dat ik moest kiezen voor een noodlanding. Ik wist dat we ons moesten trachten te redden via een landing op het water. Door de mistslierten herkende ik het meer ..... Het IJsselmeer was dichtgevroren en dat betekende dat ik met de in brand geraakte machine over de zeer oneffen ijsvloer stuiterde. Vijf van de bemanningsleden kwamen gekneusd en gebutst met de schrik vrij. Neusschutter Reardon was door de nachtjager dodelijk getroffen en we zagen geen kans om zijn lichaam uit het wrak te halen, dat met het voorste deel onder het ijs was geschoven. Toen pas bleek hoe ernstig John Hall gewond was geraakt. Hij kon niet lopen. Zijn been was zo ernstig gewond dat het later moest worden geamputeerd. Van een parachute hebben we een draagbaar gemaakt waarop Hall werd vervoerd. Deels dragend, deels trekkend over het ijs gingen we in de mist en de stevige vrieskou op weg. Maar welke kant in vredesnaam op ....... Na een tijd te hebben rondgezworven zag onze navigator een paar sterren en gingen we op pad in Oostelijke richting. Pas de volgende, we waren alle gevoel voor tijd kwijt maar het moet omstreeks het middaguur zijn geweest, kwamen we bij de Oostelijke oever van het meer aan, maar daar konden we niet aan land omdat er tussen het ijs en het land een strook water lag. Uren later werden we opgemerkt ..... helaas door Duitsers. zij pikten ons op in een klein open bootje, brachten ons aan land en maakten ons krijgsgevangen. Naar later bleek zijn we ergens tussen Elburg en Nunspeet aan de IJsselmeeroever gekomen", vertelde Garrioch zijn relaas. De mannen werden vanwege hun slechte gezondheidstoestand overgebracht naar het Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam en later van daar overgebracht naar een krijgsgevangenkamp in Duitsland. De Duiters zijn de volgende dag een kijkje gaan nemen bij het wrak dat in het winterse zonlicht op een spookachtige wijze in het ijs stak. Zij haalden een tweetal parachutes, een kaartentas en nog wat kleine onderdelen uit het toestel. oorlogsbuit. Bron: Als er iets mis zou gaan, Stichting Expositie Noodlot.  

Zie ook: Crashroute paal 12

Laatste Update woensdag, 20 juni 2018