Boeing B-17G 42-102565, the Ugly Duckling

Boeing B-17G 42-102565, the Ugly Duckling
Boeing B-17G 42-102565, the Ugly Duckling Boeing B-17G 42-102565, the Ugly Duckling Boeing B-17G 42-102565, the Ugly Duckling

Plaats: Biddinghuizen

Locatie: Bremerweg/Alikruikweg

Maker: firma Boeing

materiaal: diverse materialen

Jaar: 1944


Beschrijving:

Op zondagmorgen 26 november 1944 steeg een formatie B-17G Flying Fortresses bommenwerpers van de 398BG/601BS op van vliegveld Nuthampstead in Engeland voor een missie naar Misburg bij Hannover waar olieraffinaderijen het doelwit waren. Onder hen was de B-17G-55-BO Fortress met serienummer 42-102565, radiocode (callsign) 30-M en Triangle W. De driehoek geeft aan dat het toestel bij de 1e Bomb Division is ingedeeld. De letter W staat voor 389th Bomber Group. De toestellen van een bepaald blok waren identiek. Als er op de tekentafels veranderingen aangebracht waren, ging men in de montagehal een nieuw blok nummer gebruiken. Iedere nieuwe versie versprong steeds met 5 cijfers, dus van 1 naar 5 naar 10 naar 15 enz. Deze B-17 behoorde dus tot de twintigste versie. In totaal werden er 100 toestellen met blok nummer 95 bij Boeing (BO) in Seatle gebouwd. Het toestel werd op 27 april 1944 geleverd aan het 398BG.

Aan boord van de bommenwerper waren 9 bemanningsleden, piloot 2nd Lt. Benjamin G. Rolfe, copiloot 2nd Lt. Paul E. Doyle, navigator 2nd Lt. Vernon D. Anderson, bommenrichter en neuskoepelschutter S/Sgt. Richard W. Rimmer, radiotelegrafist S/Sgt. Frank Iaconis, boordwerktuigkundige en rugkoepelschutter S/Sgt. Joseph M. Price Jr, buikkoepelschutter S/Sgt. James B. Coulson, zijluikschutter (flankschutter) S/Sgt. Arthur P. Schmidt en staartschutter S/Sgt. Thomas S. Pozder. Aan het einde van de oorlog werden de meeste B-17 bemanningen beperkt tot negen i.p.v. tien, er vloog meestal maar één zijluikschutter mee. De Luftwaffe vormde niet meer de bedreiging van voorheen. De bommenwerper had de nickname “the Ugly Duckling” (het lelijke eendje) dat op de neus van het toestel geschilderd was.

Op de terugweg werd het toestel boven Zwolle beschoten door Flak (afweergeschut) en de linker binnenmotor raakte zwaar beschadigd. Vliegend op 9000 m. hoogte vroeg piloot Rolfe om 13.32 uur over de radio of er een vliegveld in België was dat gebruikt kon worden. Kort daarna werd het toestel onbestuurbaar en the Ugly Duckling stortte om 14.00 uur neer in het IJsselmeer. Een escorterend jachtvliegtuig rapporteerde dat alle bemanningsleden boven het IJsselmeer het toestel hadden verlaten. De gesprongen bemanningsleden overleefde de sprong in het koude water niet. Kort na het neerstorten van the Ugly Duckling beleefde Noord- Europa één van de strengste winters van de 20e eeuw. Het IJsselmeer vroor dicht en pas eind januari 1945 brak het ijs weer. In de loop van de daarop volgende maanden heeft het IJsselmeer de lichamen van de omgekomen vliegers teruggegeven. De 20-jarige Thomas Pozder spoelde aan bij Bunschoten en werd op 24 maart 1945 begraven op begraafplaats Rusthof in Oud-Leusden. Het lichaam van de 20-jarige Arthur Schmidt werd op 4 april 1945 geborgen door een vissersboot en op 8 april begraven in Elburg. Op 23 april werd het lichaam van James Coulson door de 1e Canadian Infantery Division nabij Nunspeet geborgen en werd in Nunspeet begraven. De 25-jarige Benjamin Rolfe werd door visserman Albert Koffeman uit het IJsselmeer gehaald en werd op 18 maart 1945 op Urk begraven. Het lijk van Paul Doyle werd gevonden in het IJsselmeer en is 10 juni 1945 op Urk begraven. Richard Rimmer spoelde op 17 juni aan op de dijk Urk-Kampen en is op Urk begraven. Als laatste werd het lichaam van Vernon D. Anderson op 29 juni 1945 door vissers geborgen en begraven in Elburg. Na de oorlog werden de stoffelijke resten van Anderson, Schmidt en Pozder overgebracht naar de Amerikaanse begraafplaats in Margraten en aldaar herbegraven. De andere vliegers werden op het Amerikaanse kerkhof Neuville-en-Condoz bij Luik in België herbegraven. Frank Iaconis is vermist. Zijn naam staat bijgeschreven op de Walls of the Missing op begraafplaats Margraten. Op twee natuurstenen muren staan de namen van 1722 militairen die sinds de Tweede Wereldoorlog vermist zijn. "Here are recorded the names of Americans who gave their lives in the service of their country and who sleep in unknow graves".

In november 2020 kon de crashlocatie van de Ugly Duckling worden vastgesteld. De B-17 kwam tussen Harderwijk en Elburg in het IJsselmeer neer, niet ver van de oever. Het wrak lag de scheepvaart en visserij in de weg. In 1947 werd het door de Nederlandse Marine geruimd. Op flevolandsgeheugen.nl vertelt Rutger Kuiper, die destijds landarbeider bij de Directie Wieringermeer was, dat hij eind juli, begin augustus in de Z-sectie van Oostelijk Flevoland tijdens het maaien van riet op het wrak van een Amerikaanse bommenwerper stoot. Voor de Directie Wieringermeer vormden vliegtuigwrakken obstakels die zo snel mogelijk uit de weg geruimd dienden te worden. Het nieuwe land moest klaargemaakt worden voor bewoning en daarom behoorde de grond ontdaan te worden van explosieven en vliegtuigresten. De restanten van het wrak werden door een ploeg van de Directie opgegraven. Toen er stoffelijke resten werden aangetroffen, is het werk twee dagen stilgelegd. De Nederlandse Landmacht Graf- en Identificatiedienst heeft de stoffelijke resten vervolgens geborgen. Pas vanaf april 1961 werd de Bergingsdienst van de Luchtmacht ingezet om vliegtuigwrakken in de polder op te ruimen en werden alle wrakken geregistreerd. Bron: ZZAirwar

In 2021 heeft de Stichting 4 mei herdenkingen Dronten op de crashplek een herdenkingspaal geplaatst. 

Bron foto 1 en  3: American Air Museum

Laatste Update maandag, 03 mei 2021