De Vermaning

De Vermaning
De Vermaning De Vermaning De Vermaning

Plaats: Emmeloord

Locatie: Smeden 2a

Architect: Sybold van Ravesteyn

materiaal: baksteen

Jaar: 1951


Beschrijving:

Aan de Smeden staat het kerkje 'de Vermaning' van de Doopsgezinde Gemeente dat door de gemeente Noordoostpolder aangewezen is als gemeentelijk monument. Het kerkje is in opdracht van het Bestuur van het Zuiderzeefonds van de Nederlandse Hervormde Kerk van 1950-1951 gebouwd. Het ontwerp is van Sybold van Ravesteyn die ook het naastgelegen kerkcomplex 'de Hoeksteen' heeft ontworpen.

Ravesteyn ontwierp een traditioneel vormgegeven kerkje dat verwantschap vertoont met de architectuur van de Delftse School. Het uit baksteen opgetrokken gebouw heeft een met pannen gedekt zadeldak met aan de voor en achterzijde een tuitgevel met een naar boven toe verbredende tuit. In de noordelijke topgevel bevindt zich een klein rond raam een oeil de boeuf geheten. Het begrip is uit de historische bouwkunde afkomstig en is Frans voor koeienoog. Tegen de zuidelijke kopgevel staat een ingangsportaal. Dit portaal heeft een met pannen gedekt zadeldak met aan weerszijden een plat dakdeel. In de gevel zit een rond venster met uitgemetselde omlijsting waarboven zich het Agnus Dei bevindt, het Lam Gods. Het is de symbolische voorstelling van Christus als lam,  omringd door een gouden nimbus, een stralenkrans. In de oostgevel van het portaal bevindt zich de toegangsdeur.

De Vermaning is van algemeen belang vanwege de cultuurhistorische, de stedenbouwkundige en de architectuurhistorische waarde. Het kerkje heeft cultuurhistorische waarde als onderdeel van een complex dat een belangrijke plaats inneemt in het geestelijke leven van de bewoners van de Noordoostpolder. Het gebouw heeft architectuurhistorische waarde als bijzondere uitdrukking van naoorlogse architectuur. De Vermaning is tevens van belang als onderdeel van een karakteristiek werk in het oeuvre van een vooraanstaand architect. Het gebouwtje is van stedenbouwkundig belang vanwege de bijzondere situering in het oorspronkelijke stadsplan. Het heeft bovendien ensemblewaarde vanwege de sterke visuele samenhang en functionele relatie met de overige onderdelen van het kerkelijk complex. Bron: Overzicht gemeentelijke monumenten.

Architect

Sijbold van Ravesteijn  werd op 18 februari 1889 in Rotterdam geboren, maar is bekend als Sybold van Ravensteyn. Van huis uit kreeg hij belangstelling voor kunst en cultuur mee. Zijn moeder was zeer muzikaal en met zijn vader bezocht hij geregeld tentoonstellingen. Na zijn HBS examen in 1909 studeerde hij civiele technieken aan de Technische Hogeschool in Delft. In 1912 behaalde hij het diploma civiel-ingenieur en ging hij werken bij de Dienst van Weg en Werken van de Maatschappij tot Exploitatie van de Staatsspoorwegen in Utrecht. Aanvankelijk bestond zijn taak voornamelijk uit het doorrekenen van allerlei constructies. Daarnaast vergrootte hij door zelfstudie zijn kennis van het toen nog nieuwe materiaal gewapend beton. Daarnaast begon hij voor eigen gebruik meubels te ontwerpen, eerst in een aan de Amsterdamse School verwante vormgeving en later geïnspireerd op 'De Stijl'.

In 1921 kreeg hij bij deze maatschappij een aanstelling als architect. In 1924 ontstond het eerste architectonische ontwerp van zijn hand, een goederenloods met kantoren in Arnhem. In 1931 kreeg van Ravesteyn van de NS de eerste opdrachten voor de bouw van enkele stations in Zuid-Limburg.

Hoewel hij aanvankelijk heel zakelijke en functionele ontwerpen maakte, ging hij in de jaren dertig meer versieringen aanbrengen in zijn gebouwen. Door buitenlandse reizen raakte hij in de ban van monumentale vormgeving, gebogen lijnen en de Barokke architectuur. Hij ging de moderne architectuur combineren met op de barok geïnspireerde krullen en versieringen. In 1938 zegde van Ravesteyn zijn lidmaatschap van 'De 8 en Opbouw' op, waarvan hij negen jaar lid was geweest en werd lid van de Groep 32. Deze groep architecten deed een poging de classicistische Barok nieuw leven in te blazen. Hun bouwwerken zijn te herkennen aan gebogen muren en kromme lijnen.

De ontwerpen van Van Ravesteyn zijn soms hypermodern (Centraalstation, Rotterdam) en soms uiterst traditioneel (de Hoeksteen, Emmeloord). De architect werkte veel met moderne materialen zoals glas, staal en beton. Grandeur (grootsheid), monumentaliteit en ornamenten vormden voor Van Ravesteyn een wezenlijk onderdeel van de architectuur. Naast zijn betrekking bij de Nederlandse Spoorwegen had hij een eigen architectenpraktijk.

Sybold van Ravesteyn heeft een reeks stations gebouwd waarvan er ondertussen al velen drastisch zijn verbouwd of gesloopt. Van Ravesteyn ontwierp in 1940 Diergaarde Blijdorp in Rotterdam. In Dordrecht vind je het kantoorgebouw 'De Holland van 1859' (1939), in Emmeloord 'de Vermaning' (1951) en 'de Hoeksteen' (1952). Tussen 1947 en 1963 ontwierp Van Ravesteyn voor de oliemaatschappij Purfina een twintigtal, bewust modern vormgegeven betonnen benzinestations. Zijn laatste uitgevoerde werk was het stationspostkantoor in Nijmegen (1964).

Van Ravesteyn overleed op 23 november 1983 op 94-jarige leeftijd in Laren (N.H.).

 

 

Laatste Update maandag, 25 juni 2018