Bloemkoolwijken

Plaats: Emmeloord

Locatie: Revelsant, Espelervaart, De Zuidert

Maker:

materiaal: baksteen, beton, hout

Jaar: 1970-1980

Beschrijving:

Emmeloord groeide sneller dan gedacht. Nog voor de gemeentewording op 1 juli 1962 werden door de Directie Wieringermeer uitbreidingsplannen ontworpen. Na de jaren zestig startte de bouw van de uitbreidingswijken buiten de vaarten van Emmeloord. De uitbreidingen na 1970 zijn te bestempelen als woonerfwijken ofwel bloemkoolwijken. De bloemkoolwijk, een typische wijkvorm uit de jaren zeventig, was het antwoord op de lange woonstraten met lange woonblokken van aaneengeschakelde woningen van de wederopbouwwijken. De bloemkoolwijken zijn ontworpen om het autogebruik in de wijken te ontmoedigen. In plaats van langs een straat werden woningen gegroepeerd in grillig gevormde patronen, rond woonerfjes waar de auto te gast was te midden van spelende kinderen. Woonerfwijken hebben een bloemkoolstructuur, waarbij het doorgaande verkeer over een ringweg of een beperkt aantal hoofdwegen wordt geleid. De woonerven zijn als het ware als bloemkoolroosjes op de hoofdwegen ‘geplant’. Een woonerf heeft maar één rondlopende of doodlopende toegang, waardoor de erven autoluw zijn. 

Emmeloord kent 3 bloemkoolwijken; Revelsant, Espelervaart West en De Zuidert. De woningen in deze wijken zijn typerend voor de jaren zeventig van de twintigste eeuw. De huizen zijn gebouwd als betonnen casco's waardoor de binnenwanden vaak niet dragend zijn. Daardoor kon er geëxperimenteerd worden met de plattegrond. De woningen werden in bruine baksteen opgetrokken, vaak gecombineerd met geprefabriceerde houten pui-elementen, en kregen flauw hellende daken met grijze beton pannen. De woningen hadden een ongeïsoleerde spouwmuur en enkel glas in houten kozijnen. De overheersende bouwvorm in de drie wijken kent twee bouwlagen met kap, maar in het Revelsant zijn ook woningen met een plat dak gebouwd. 

De bloemkoolwijken zijn een goed voorbeeld van Post 65 stedenbouw. 

Bronnen: De Noordoostpolderstad Emmeloord, DNA van een stad als bouwsteen voor de toekomst; Rijksdienst Voor het Cultureel Erfgoed.