Salami

Plaats: Zeewolde

Locatie: Weteringplein

Kunstenaar: Carel Visser

Materiaal: cortenstaal

Jaar: 1968

Beschrijving:

In 2001 is het kunstwerk 'Salami' van de kunstenaar Carel Visser verplaatst van zijn plek aan de Strandweg naar landschapspark De Wetering aan het Weteringplein in Zeewolde.  Het kunstwerk is non-figuratief en is in 1968 gemaakt. Visser maakte meerdere Salami's, massief metaal of betonnen balken waarvan hij de helft intact laat en de andere helft in zes of acht gelijke stukken zaagt. Deze stukken last hij zodanig aan elkaar en aan de gave balk dat ze lijken te vallen. Op de vraag waar de naam Salami's vandaan komt, antwoordt de kunstenaar: "Een salami bestaat uit een lang basiselement waar ik als het ware schijfjes vanaf snij, zodat er stapeltjes ontstaan. De titel heb ik achteraf gegeven en dekt volledig de lading van het kunstwerk". Het kunstwerk aan de kunstbaan is opgebouwd uit één lange balk van cortenstaal met daaraan gekoppeld zes gelijke stukken. Het kunstwerk maakt deel uit van de Kunstbaan en behoort tot de kerncollectie van de Verbeelding.

Kunstenaar

Carel Nicolaas Visser is op 3 mei 1928 in Papendrecht geboren. Doordat zijn vader een groot aannemersbedrijf had, groeide Carel op tussen bouw- en constructiematerialen. In het bedrijf van zijn vader leerde hij als jongen al lassen, houtbewerken en andere ambachtelijke vaardigheden. Na zijn middelbare schoolopleiding studeerde hij van 1948 - 1949 architectuur aan de Technische Hogeschool in Delft. Toen ontdekte hij dat hij zich vooral interesseerde voor vormgeving. Daarna volgde hij van 1949 -1951 lessen aan de Koninklijke Academie van Schone Kunsten in Den Haag.  Visser geeft van 1958 - 1962 les aan de Koninklijke Academie van Den Haag. Vanaf 1963 doceert hij aan het Atelier '63 in Haarlem.

Carel Visser woont en werkt in Rijswijk (Gelderland).

In de Nederlandse beeldhouwkunst van na de Tweede Wereldoorlog speelt het werk van Carel Visser een zeer bepalende rol. Zijn eerste beelden zijn expressionistisch van karakter (Vogel 1948, Stervend paard 1949). Daarna maakt hij ver doorgevoerde abstraheringen van natuurmotieven in ijzer. Begin vijftiger jaren ontstond het thema van twee gespiegelde vogels, boven elkaar zwevend, aan kop en staart met elkaar verbonden. Carel Visser heeft de vogelvormen teruggebracht tot het meest eenvoudige, het meest essentiële. De dubbele symmetrie is tekenend voor Vissers vormonderzoek van die tijd.

Na deze tijd komt hij tot zijn abstracte 'dubbelvormen' en 'salamiebeelden'. In 1960 worden de vormen eenvoudiger en zoekt hij meer naar openheid en ritme. Zijn beelden zijn abstracte en mathematische (wiskundige) constructies van (vaak roestig) staal. Vormen en figuren worden herhaald en gevarieerd. Na Vissers 'harde' composities van metalen balken en staven ontwikkelde hij de 'slappe' kubistische plastieken, waarbij metalen delen door middel van leren schanieren werden bevestigd, zodat vormveranderingen mogelijk zijn.

In de jaren 80 van de 20^e eeuw verlaat Visser de geometrische vormen en maakt beelden, die zijn opgebouwd uit natuurlijke materialen als veren, schelpen, wol, zand, touw, hout enz. Zijn beelden worden meer en meer intuïtieve (vanuit de intuïtie) assemblages. Bij deze assemblages (samengestelde beelden) maakt hij gebruik van gevonden 'rommel' zoals tractorbanden, autoruiten en balken.

In Flevoland vind je beelden van Carel Visser in Emmeloord en Zeewolde.