Leda en de Zwaan

Plaats: Almere

Locatie: Wipmolemweg

Kunstenaar: David Vandekop

Materiaal: keramiek, granito

Jaar: 1990

Beschrijving:

Het verhaal Leda en de Zwaan stamt uit de Griekse mythologie. De mythe is sinds de vijfde eeuw voor Christus een gewild motief in de beeldhouwkunst.

Leda is de echtgenote van de Spartaanse koning Tyndareos. De god Zeus was verliefd op haar, maar kon haar niet overtuigen met hem geslachtsgemeenschap te hebben. Daarom veranderde hij zichzelf in een zwaan en overweldigde Leda. Beschaamd om wat er gebeurd was, had Leda die avond gemeenschap met haar man en na negen maanden kreeg zij 4 kinderen. Kastor en Helena waren de kinderen van Zeus, Polydeukes en Klytaimnestra die van haar echtgenoot.

De Zeeuwse kunstenaar David Vandekop koos dit moment van het verhaal voor het kunstwerk aan de Wipmolenweg. Vandekop maakt Lea tot een abstracte verschijning, die door de zwaan overweldigd wordt. Het kunstwerk is opgebouwd uit organische vormen, die na het bakken aaneengevoegd zijn tot één geheel.

Foto: Museum De Paviljoens

Het kunstwerk van Vandekop is door vandalen ernstig beschadigd. Onderzoek van Instituut Collectie Nederland uit dat restauratie van het kunstwerk Leda en de Zwaan niet mogelijk was. Na overleg met de erven Vandekop, de Gemeente Almere en Museum De Paviljoens is het werk in 2007 verwijderd en vernietigd.

Kunstenaar

David Johannes van de Kop werd op 3 november 1937 in Den Haag geboren. Van 1956 – 1961 volgde hij aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag de opleiding M.O.-tekenen waar hij les kreeg van Carel Visser, docent ruimtelijke vormgeving. Vervolgens studeerde hij van 1963 – 1964 aan de kunstacademie van Warschau (Polen). Van 1968 tot 1981  was Van de Kop docent aan de Academie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in 's-Hertogenbosch en van 1981 tot 1987 had hij de leiding over de beeldhouwafdeling van het postacademische instituut de Jan van Eyck Academie in Maastricht.

In 1989 veranderde de kunstenaar zijn naam in David Vandekop.

Zijn vroege werk bestond vooral uit ijzer. Vanaf eind jaren zeventig van de twintigste eeuw, maakte hij ook steeds meer keramisch werk en beelden in hout. Dat gaf hem de mogelijkheid om kleur te gebruiken. Vandekop zocht zijn leven lang naar nieuwe manieren om het begrip ruimte te ordenen en te verbeelden. Om die reden brak hij eind jaren zeventig rigoureus met de strenge, constructivistische stijl van zijn leermeester Carel Visser.

Beeldhouwen en tekenen waren bij Vandekop niet los van elkaar te denken. Hij tekende om te kunnen beeldhouwen en maakte beelden om te kunnen tekenen.

David Vandekop overleed op 14 september 1994 op 56-jarige leeftijd in zijn woonplaats Dreischor. Hij kreeg een hartstilstand.

Beelden van Vandekop zijn onder meer te vinden in de openbare ruimten van Den Haag, Vlissingen, Leeuwarden, Amsterdam, Utrecht, Rotterdam en Almere.