Don't wait for me in a borrowed home

Plaats: Almere

Locatie: Stationsstraat

Kunstenaar: Henk Visch

Materiaal: brons

Jaar: 1988

Beschrijving:

Op de hoek van de Stationsstraat en het Beeldhouwerpad staat een gestileerd bronzen figuur, zonder armen, met ongelijke benen en het hoofd 180 graden gedraaid. Het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds schonk dit beeld van Henk Visch in 1990 aan de gemeente Almere.

Visch vertegenwoordigde Nederland op de 43e Biënnale van Venetië in 1988. “Don’t wait for me in a borrowed home” is het eerste bronzen beeld dat de kunstenaar maakte en is speciaal voor zijn deelname aan de Biënnale ontworpen. De sculptuur aan de Stationsstraat is een tweede afgietsel van het beeld dat onderdeel uitmaakte van de presentatie in het Nederlandse Paviljoen. Het kunstwerk zet mensen op het verkeerde been. De figuur loopt voorwaarts maar de voorwaartse richting wordt ontkend doordat het hoofd achterom kijkt. Visch heeft hier het omkijken als motief voor zijn kunstwerk gebruikt. Hij wil niet zozeer de zichtbare werkelijkheid in beeld brengen, maar het beeld een metafoor laten zijn voor de realiteit van ervaringen.

Kunstenaar

Henk Visch werd op 18 september 1950 in Eindhoven geboren. Van 1968 tot 1972 studeerde hij aan de afdeling grafiek van de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in ’s-Hertogenbosch. Van 1984 tot 1987 is hij docent aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in  Amsterdam en van 1987 - 1991 was hij verbonden aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht.

Henk Visch maakte aanvankelijk tekeningen en etsen, maar werd rond 1983 bekend met zijn figuratieve beelden. Beeldhouwkunst is voor hem het medium bij uitstek om het lichamelijke mee te verbeelden. Zijn gestileerde figuren ontberen iedere gelaatsuitdrukking, hebben geen armen of maniëristisch lange benen, waardoor er hoe dan ook gekunstelde houdingen ontstaan. Zijn thema’s ontleend hij meestal aan de realiteit, aangevuld met zijn eigen associaties die deze realiteit oproept. Visch gebruikt vaak verrassende titels. Taal en beeld werken op een bijzondere manier op elkaar in en versterken elkaar. Over de titels van zijn beelden zei Visch: "Het verbinden van de titels aan een werk is een spel waar ik veel plezier in heb, maar het werk bestaat onafhankelijk van de titel. De beschouwer moet alle vrijheid hebben om te zien wat hij wil zien".