zonder titel

Plaats: Harderhaven

Locatie: Knardijk (N302)

Kunstenaar: Adam Colton

Materiaal: Potugees graniet

Jaar: 1996

Beschrijving:

In het Veluwemeer, op 120 meter van de Knardijk, rijzen zeven grijze granieten blokken op uit het water. De dijk van het nieuwe Flevoland en het oude Harderwijk verdiende een kunstwerk, vond de Provincie Gelderland. De kunstenaar Adam Colton werd door de toenmalige gedeputeerde Marian Louppen gevraag een kunstwerk te maken. In mei 1996 werd de sculptuur geplaatst. Hangend aan een kraan legde Colton de laatste hand aan het kunstwerk.

De kunstenaar gaf het kunstwerk geen titel, maar binnen de kortste keren stond het als de ‘Verzonken Stad’ bekend. De schots en scheef staande blokken zijn in hoekige vormen uitgehakt en doen denken aan de archaïsche architectuurelementen van een verzonken stad. Volgens Colton zelf roepen zijn stenen een sfeer van verlatenheid op, een restant verleden tijd. Het hoogste blok steekt ongeveer vier meter boven het wateroppervlakte uit.

Het kunstwerk laat ruimte voor het spel met schaduwen en licht. Op een zonnige dag tekenen de vormen zich duidelijk af tegen de lucht en ziet men een scherpe licht-donkertegenstelling. Wanneer het een grauwe regenachtige dag is zal men de sculpturen niet zo goed waarnemen, het grijs gaat op in het grijs van het water en de lucht.

Kunstenaar

Adam James Colton is op 21 april 1957 in Manchester (Groot Britannië) geboren. Hij bezocht van 1975 tot 1980 the Camberwell School of Arts and Crafts in Londen. Aansluitend studeerde hij van 1980 tot 1981 aan de Manchester Polytechnic. Hij vestigde zich in Nederland en vervolgde zijn studie bij Ateliers '63 in Haarlem.

Het werk van Colton wordt klassiek genoemd omdat de kunstenaar het ambachtelijke scheppingsproces in ere hersteld. Hij hakt in steen zoals ook klassieke beeldhouwers dat deden. Midden jaren tachtig van de twintigste eeuw, maakte hij de zoogenaamde 'Carvings'. De veelal liggende blokken graniet, kalksteen of zandsteen zijn voorzien van profielen en uitsparingen. De beelden lijken op reconstructies of resten van pilasters, drempels of trappen die op een archeologische vindplaats aangetroffen werden en daarna weer in elkaar zijn gepast.

De kunstenaar leeft en werkt in Amsterdam. Hij maakt de laatste jaren vooral ‘blobs’, abstracte beelden die iets organisch hebben: ze zien eruit als bubbels of paddestoelachtige groeisels.

Adam Colton ontving in 1987 de Charlotte van Pallandtprijs voor beeldhouwkunst en in 1991 de Sandbergprijs van het Amsterdamse Kunstenfonds.