De negen kokkels

De negen kokkels
De negen kokkels De negen kokkels De negen kokkels De negen kokkels De negen kokkels De negen kokkels De negen kokkels De negen kokkels

Plaats: Lelystad

Locatie: Lindenlaan 20

Kunstenaar: Hilda Kanselaar / Rijna Makkinga

Materiaal: roestvrijstaal

Jaar: 2000

Beschrijving:

In samenwerking met architect Jan Ruiter is op een plateau voor het Waterschapshuis van Waterschap Zuiderzeeland een kunstwerk ontwikkeld door het kunstenaarsduo, Kanselaar en Makkinga uit Sneek. Bij het ontwerp hebben zij ingespeeld op de functie en de taken van het waterschap. Als uitgangspunt heeft het kunstenaarsduo voor de kokkel gekozen, een dier dat, als het uit het water gehaald wordt, protesteert door stralen water te spuiten. Het kunstwerk is gestileerd uitgevoerd in roestvrijstaal. De buitenzijde van iedere kokkel is voorzien van een textuur waardoor het zonlicht wordt gereflecteerd. De kokkels worden, als het daglicht afneemt, van binnenuit verlicht. Het riet is als natuurlijk en bewegend element aan het kunstwerk toegevoegd.

Het Waterschapshuis staat feitelijk op de bodem van de voormalige Zuiderzee, oorspronkelijk een gebied van water en waterdieren. 'De negen kokkels' liggen symbolisch gestrand. Het lijkt alsof de Zuiderzee ze daar achter gelaten heeft voordat het land ingepolderd werd. De kokkels liggen op een bed van Belgische stortsteen. Dit materiaal wordt door het waterschap veelvuldig gebruikt ter verzwaring van de dijken. Verwijzend naar de functie van het waterschap Zuiderzeeland spuiten de kokkels beurtelings hun water de lucht in. 

De kokkel leeft in de Noord- en Waddenzee en zit zo'n vijf centimeter diep in de bodem. Door twee buisjes houdt het weekdier contact met het water. De kokkel filtreert plankton en dood organisch materiaal uit het water. Per uur kan de kokkel een halve liter water filtreren. Elke paar weken wordt zo het water in de zee gefiltreerd door de kokkels op de bodem. De kokkels zorgen dat het water in de zee schoon blijft, het Waterschap zorgt dat het oppervlaktewater in de polders schoon blijft.

Zie ook: Waterschap Zuiderzeeland

Kunstenaars

Hilda Kanselaar is in 1950 in Sneek geboren en opgegroeid in Amsterdam. Kanselaar komt uit een creatief gezin, haar vader was schilder en haar moeder hoedenmaakster. In het dagelijkse leven is Kanselaar docent in het voorgezet onderwijs en geeft les in handvaardigheid, tekenen, CKV en andere kunstzinnige vakken. In 1986 studeerde zij af aan de kunstacademie Vredeman de Vries te Leeuwarden, afdeling Monumentale Vormgeving. Daarna doorliep zij de Lerarenopleiding handvaardigheid en tekenen en behaalde in 1988 haar onderwijsakte. Naast haar werk als docent is zij monumentaal (beeldend) kunstenaar.

Bijna Makkinga is in 1961 in Rijswijk geboren. Makkinga studeerde aan de Academie Minerva en vervolgens aan de Hanzehogeschool in Groningen. In het dagelijks leven is zij docent in het voortgezet onderwijs. Daarnaast is zij beeldend kunstenaar. Voor het Antonius Ziekenhuis in Sneek ontwierp zij 12 objecten.

Hilda Kanselaar en Rijna Makkinga vormen samen het kunstenaarsduo Kanselaar / Makkinga. Samen hebben zij de kunstwerken de Kokkels en Baken ontworpen, die bij het waterschapshuis in Lelystad staan en Droge voeten bij gemaal Buma, nabij Lemmer. Voor Oude- en Nieuwehorne heeft het kunstenaarsduo in 2004 een kunstwerk gemaakt dat de verbondenheid van beide dorpen moet benadrukken. Verder realiseerden zij kunstwerken in o.a. Franeker, Sneek, Drachten en Dokkum.

 

Laatste Update woensdag, 02 januari 2013