Liggend reliëf

Liggend reliëf
Liggend reliëf Liggend reliëf Liggend reliëf Liggend reliëf Liggend reliëf

Plaats: Dronten

Locatie: De Oost

Kunstenaar: Gerard Bruning

Materiaal: brons

Jaar: 1960/1970

Beschrijving:

Van het twintigtal reliëfs dat de kunstenaar Gerard Bruning in de jaren '60 en '70 van de twintigste eeuw maakte drijft er één in de vijver bij wooncentrum de Regenboog aan de Oost. Het is een abstract object van brons, met uitstulpingen en inkepingen bovenop en aan de zijkanten. Door de organische vormen is het een heel plastisch kunstwerk. Het brons heeft in de loop der jaren door de weersinvloeden een grijs groen uiterlijk gekregen. Deze oxidatielaaag noemen we patina.

Het reliëf hing voorheen aan de gevel van het oude kantoor van Gemeentewerken. Omdat het kunstwerk niet als hangend object bedoeld was is het in de vijver geplaatst. Het object is in bruikleen van het Instituut Collectie Nederland. Het ICN is een overheidsinstelling met zorg voor beheer en behoud van roerend cultureel erfgoed. Op 23 september 1988 heeft H.K.H. Prinses Juliana wooncentrum de Regenboog in gebruik gesteld.

Kunstenaar

Gerard Maria Bruning is op 30 oktober 1930 in Amsterdam geboren. Hij was de zoon van de katholieke dichter en essayist Henry Bruning. Bruning volgde het gymnasium aan het Canisiuscollege te Nijmegen. Van 1947 - 1952 studeerde hij aan Het Genootschap Kunstoefening in Arnhem, ook wel de Academie Kunstoefening genoemd, aanvankelijk als edelsmid later in de monumentale richting waar hij les had van de beeldhouwer Gijs Jacobs van den Hof. Gerard Bruning maakte kennis met klei bij de pottenbakkers in Cuyk, waar hij enige jaren in zijn levensonderhoud voorzag door het maken van decoraties op vazen en schalen. Na een grote reis vestigde Bruning zich in december 1955 in Cuijk. In 1957 leerde hij Wilna Haffmans kennen, die aan de academie de opleiding beeldhouwen volgde bij de beeldhouwer Cephas Stauthamer. Na haar afstuderen in 1959 trouwen ze. Bruning was schrijver, schilder, fotograaf, beeldhouwer en graficus. Als beeldhouwer had hij een sterke voorkeur voor de materialen beton, brons en steen. In de jaren 1960 werd Bruning in zijn werk geïnspireerd door het Oude Griekenland, getuigen de beelden Europa op de stier (1965), Zeus en Europa (1965), Leda en de zwaan en de beelden van Icarus (1965 en 1966). In 1966 is er een ommekeer in het werk van Gerard Bruning te zien. Werkte hij tot dat jaar figuratief, na die tijd wordt zijn werk steeds abstracter en verdwijnt de Griekse inspiratie uit de titel. Omstreeks 1980, na de scheiding van zijn vrouw, vertrok Bruning uit Cuijk. Na een kort verblijf in Horssen vestigde hij zich in Utrecht waar hij zich wijdde aan schrijven, schilderen en werken met klei.

In 1958 kreeg Bruning de Karel de Grote-prijs voor beeldhouwkunst en toegepaste kunst van de gemeente Nijmegen. Deze gemeente heeft 10 kunstwerken van Bruning in bezit. Gerard Bruning realiseerde in de loop der jaren vele openbare opdrachten in de openbare ruimte zoals in Cuijk, Nieuwegein, Emmeloord en in Dronten. Op 8 februari 1987 overleed Gerard Bruning in Utrecht.

Laatste Update donderdag, 21 februari 2013