Paard

Plaats: Emmeloord

Locatie: Medemblikpad

Kunstenaar: Arthur Spronken

Materiaal: brons

Jaar: 1984

Beschrijving:

Aan het Medemblikpad staat sinds 1984 het kunstwerk 'Paard'. De Limburgse kunstenaar Arthur Spronken heeft het kunstwerk in  brons laten gieten. Omdat het dier zonder benen niet vrij in de ruimte kan zweven heeft de Spronken het  beeld op een metalen pin op een ongeveer 1.50 m hoge, van rode baksteen gemetselde, sokkel geplaatst. Het paard is duidelijk een favoriet onderwerp van de kunstenaar. Maar het paard is niet realistisch weergegeven. Wat de kunstenaar wel heeft willen uitbeelden is de "energie" van het dier. Het accent werd gelegd op waar het om ging, de rest was overbodig, werd weggelaten, geamputeerd. De torso en het hoofd, de kracht van de sprong, maar zonder benen. Slechts het lijf, de billen en het hoofd laat hij de toeschouwer zien. Spronken concentreert zich op de essentie van het beeld: de paardentorso in al zijn kracht en beleving.

Kunstenaar

Arthur Jan Elisa Spronken werd in juli 1930 in Beek geboren. In zijn jeugd werd hij beïnvloed door de paardenliefhebberij van zijn vader en grootvader. Op de 3-jarige Handelsschool in Sittard werd hij klaargestoomd voor de handel. Maar de drang om kunstenaar te worden won het reeds vroeg van een bezigheid in de handel.

Tussen zijn zeventiende en zijn tweeëntwintigste fietste hij wekelijks 75 kilometer om bij Paul Schmalbach figuren in hout te snijden. Schmalbach moedigde Spronken aan om een opleiding in de beeldende kunsten te volgen. Van 1948 tot 1952 volgt hij aan de Kunstnijverheidsschool in Maastricht een opleiding in steenhouwen en tekenen en kreeg les van Charles Vos en Harry Koolen.

In 1954 kreeg hij een beurs van de Italiaanse overheid en vertrok voor een jaar naar Milaan om stage te lopen aan de Accademia di belle Arti di Brera. Daar kreeg hij onder andere les van Marino Marini, een specialist op het gebied van paarden in de beeldhouwkunst. Eenmaal terug in Nederland maakte Spronken in eerste instantie voornamelijk religieuze figuren uit hout, daarna ging hij rond 1961 over op brons. Zijn figuratieve beelden concentreren zich rond de dynamiek van lichamen, danseressen en later paardentorso's. Die dynamiek is zo belangrijk bij de latere paardentorso's, dat de benen van de paarden alleen in aanzet te zien zijn, de aanzet tot de beweging die in de torso plaatsvindt.

Arthur Spronken won een aantal prestigieuze prijzen. Hij kreeg veel opdrachten, waarbij de bronzen paarden in velerlei uitvoeringen de meest voorkomende zijn. Bij de Technische Universiteit Eindhoven staat het beeld 'Vliegende Amazone', in Amstelveen en Emmeloord staat een paardentors. Ook in Utrecht zijn beelden van paarden te vinden, Julius Sulway (1985), Paardje (1965) en Vlucht (1969). In Maastricht staat op de Thermen Amazone te paard (1973), dat enige jaren op het Stadhuisplein in Lelystad heeft gestaan.

Arthur was van 1955 tot 1983 getrouwd met kunstenares Varpu Tikanoja. Zij kregen samen vier dochters, waaronder de kunstenaressen Siiri, Arja, Kore en een zoon Caïus Spronken die eveneens in de voetsporen van zijn ouders trad. Nu leeft hij samen met beeldhouwster Francesca Zijlstra