Glasappliqué Bibliotheek

Glasappliqué Bibliotheek
Glasappliqué Bibliotheek Glasappliqué Bibliotheek Glasappliqué Bibliotheek

Plaats: Emmeloord

Locatie: Harmen Visserplein 5

Kunstenaar: Jo Pessink

Materiaal: opake- en figuurglas

Jaar: 1968-1969

Beschrijving:

Op 30 oktober 1968 werd het politiebureau aan het Harmen Visserplein officieel geopend door de commissaris der koningin in Overijssel, jhr. mr. dr. O.F.A.H. van Nispen tot Pannerden. Tijdens de openingsplechtigheid in 't Voorhuys bood brigadier A.N. (Ad) Schoolmeester (1924-1974) namens het personeel een glasappliqué voor in de hal van het bureau aan, voorstellende het alziend oog van de politie. Daar is het kunstwerk echter nooit geplaatst. De twee ramen in glasappliqué, die vervaardigd zijn door de kunstschilder Jo Pessink uit Deventer, kregen een plekje in de linkerwand in de hal van de in aanbouw zijnde nieuwe openbare bibliotheek. De panelen met blank glas worden begrensd door stroken blauw glas.

Glasappliqué is sinds de jaren 1960 een populaire techniek voor het maken van grote glasoppervlakten zoals glaswanden. Glasappliqué is het verlijmen van glas op een dragende ruit waarbij lijmsoorten gebruikt worden die nauwelijks verkleuren en bovendien weersbestendig en duurzaam zijn. Jo Pessink verwerkte in het appliqué geometrische figuren als vierkant, cirkel en driehoek, in opake- en figuurglas glas, doorschijnend maar ondoorzichtig glas met structuur of reliëf. De structuur en het reliëf geven het glas een extra dimensie. Omdat het glasappliqué opgebouwd is uit lagen glas van verschillende dikte en grootte ontstond een glasreliëf.

De bibliotheek, gebouwd naar een ontwerp van architect M.H. Groen van de dienst Publieke Werken Noordoostpolder, werd op vrijdag 13 juni 1969 officieel geopend. Mr. L.B. van Ommeren, hoofd van de directie jeugdzaken, volksontwikkeling en sport van het ministerie van CRM verrichtte de opening door het wegdraaien van een enorm kartonnen boek dat in de deuropening was gehangen. Voor de bouw van de bibliotheek werd in april 1968 één van de oudste gebouwen van Emmeloord afgebroken. Het gebouw was in 1943 vanuit de Wieringermeer naar toen nog Dorp A overgebracht. Van de Duitse bezetter moest het gebouw van hout zijn. Wat zij echter niet wisten was dat binnen de houten buitenkant een stenen muur gebouwd werd, waardoor een hecht bouwwerk ontstond. Het gebouw werd in eerste instantie gebruikt als kantine voor de polderwerkers. Daarna deed het achtereenvolgens dienst als dorpshuis, districtskantoor, consultatiebureau voor de kruisvereniging en werd in 1948 ingericht tot leeszaal door de Maatschappij tot Nut van het Algemeen. Nadat de Openbare Leeszaal, de Hervormde de Gereformeerde en Christelijk Gereformeerde bibliotheek te Emmeloord en de Interkerkelijke Bibliotheek te Marknesse in 1956 een fusie waren aangegaan kreeg het gebouw de benaming van Openbare Leeszaal en Uitleenbibliotheek.

Kunstenaar

Johan Reindert (Jo) Pessink werd op 8 december 1928 in Deventer geboren. Pessink studeerde van 1945 tot 1950 grafiek aan Academie van Beeldende Kunst en Nijverheid in Arnhem (Genootschap Kunstoefening) waar hij les had van de schilder Hendrik Valk jr. (1897-1986). Aansluitend studeerde hij met een beurs van het Belgisch-Nederlands cultureel accoord een jaar aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen. Hier ontving hij onderricht van de graficus Mark Severin (1905-1987).

In 1958 werd door de provincie Overijssel aan Jo Pessink de Gerard ter Borchprijs uitgereikt. Hij kreeg de prijs voor zijn glasmozaïek in de hal van de in 1957 aan de Noordzijde in Emmeloord geopende Landbouwhuishoudschool. De architect, H. Mastenbroek uit Zolle, had rondom de binnenplaats een brede gang gebouwd. de gang en binnenplaats werd door vier, in vlakken verdeelde wanden gescheiden. Hierin heeft Pessink het glasmozaïek aangebracht. Twee vlakken gebruikte hij voor de uitbeelding van 'water' en de andere twee voor 'land'. Land en water bracht hij in direct verband met de mens. Voor het water gebruikte hij vissen, meeuwen, een anker, scheepvaart en een netten boetende visserman. Het land beelde hij uit met koren, aren, bijenkorven, vogels, een ploeg, een haan en een breiende vrouw. Jo Pessink maakte de gestileerde voorstelling in gezandstraald en geappliceerd glas. Zijn vakmanschap stelde hem in staat om met het gekleurde glas een boeiend spel te spelen zodat er een verhaal ontstond dat was samengesteld uit gekleurd licht. Voor deze glaswand kreeg Pessink in 1959 ook de Gulden Adelaar, de culturele prijs van de gemeente Deventer, die dat jaar voor het eerst werd uitgereikt. Jo Pessink was van 1963 tot 1989 docent aan de afdeling monumentale vormgeving aan de AKI in Enschede.

Pessink was graficus, glasschilder, monumentaal kunstenaar, wandschilder, beeldhouwer en vervaardiger van mozaïek. Monumentale kunst neemt in zijn oeuvre een belangrijke plaats in en hij kreeg dan ook vaak opdrachten voor werk in de openbare ruimte, i.s.m. architecten en ingenieurs. In de monumentale kunst maakte hij vooral gebruik van glas appliqué en gezandstraalde voorstellingen. Maar Pessink is vooral bekend geworden door zijn werk als lithograaf. In de jaren 1970 en 1980 maakte Pessink ook vrijstaande plastieken en omgevingskunst. Van 11 december 1998 t/m 14 februari 1999 vond postuum een mede door Pessink georganiseerde overzichtstentoonstelling onder de titel 'Hommage aan Jo Pessink (1928-1998)' plaats in de Bergkerk in Deventer. Jo Pessink overleed op 28 oktober 1998 op 70-jarige leeftijd in Nijverdal.

Laatste Update maandag, 27 augustus 2018