Opgraving prehistorisch duin

Plaats: Swifterbant

Locatie: Bisonweg

Maker:

materiaal:

Jaar: 7.000 v. Chr.

Beschrijving:

De eerste bewoners van Flevoland waren jagers-verzamelaars, zij jaagden op dieren, visten en zochten naar kruiden, vruchten, zaden, bessen en noten. Zij hadden geen vaste verblijfplaats, maar trokken rond in kleine groepen van ongeveer twintig personen. Geboorte en dood waren voor hen onderdeel van het leven onderweg. De levende trokken verder, de doden bleven achter.

In september 2010 hebben archeologen bij de opgraving aan de Bisonweg bij Swifterbant het skelet gevonden van een vrouw die hier ongeveer 9.000 jaar geleden geleefd heeft. Op basis van de ligging van het graf op een oud rivierduin wordt het skelet voorlopig gedateerd in de periode tussen 8000 en 4500 v. Chr. Daarmee zou het wel eens het oudst bewaarde skelet in Nederland kunnen zijn. De vrouw heeft de naam Michelle gekregen. Ze is venoemd naar de vinder van de resten: Michel. Ze is tussen de vijfentwintig en vijfendertig jaar oud geworden en was ongeveer 1,60 m lang. Het graf is bewaard gebleven doordat het onder de grondwaterspiegel lag en afgedekt was door een dikke veenlaag.

Ter hoogte van de toekomstige op- en afritten van de N23 ligt, ongeveer drie meter onder het maaiveld, een oude duintop. De bewoners van het kampement op de duintop zijn afkomstig uit de Middensteentijd (Mesolithicum; 8.800 – 4.900 v. Chr.). Deze mensen hebben hier vuurtjes gestookt, eten klaargemaakt en gereedschappen vervaardigd. Op de flanken van het duin kwamen enkele diepe kuilen tevoorschijn waarin vuren zijn gestookt. Deze haardkuilen herkennen de archeologen aan de afwijkende kleur ten opzichte van de omliggende grond. In de kuilen zat houtskool en soms verbrande hazelnootdoppen. Ook zijn er honderden kleine fragmenten vuursteen en brokjes teer gevonden. Het vuursteen is gebruikt voor werktuigen en pijlpunten, met de aangetroffen stukjes teer werd de pijlpunt op de schacht vastgeplakt.

In de Middensteentijd werd niet iedereen met zorg begraven. Losse skeletdelen komen met grote regelmaat voor bij opgravingen. Dit geeft aan dat er kennelijk op diverse manieren tegen de doden werd aangekeken. Michelle kwam in elk geval in aanmerking voor een begrafenis in een langwerpige kuil. Iemand met zorg begraven laat zien dat zij iets betekende voor haar familie, dat de familie tijd maakten voor een afscheid en haar zouden missen als de groep verder zou trekken.

Bron: Informatie Provincie Flevoland.