Boeing B-17G 42-37950, Dinah Might

Boeing B-17G 42-37950, Dinah Might
Boeing B-17G 42-37950, Dinah Might Boeing B-17G 42-37950, Dinah Might Boeing B-17G 42-37950, Dinah Might Boeing B-17G 42-37950, Dinah Might Boeing B-17G 42-37950, Dinah Might Boeing B-17G 42-37950, Dinah Might

Plaats: Nagele

Locatie: Vliegtuigweg 5, kavel NJ107

Maker: Douglas Long Beach

materiaal: diverse materialen

Jaar: 1944


Beschrijving:

Alle B17 bommenwerpers van de United States Army Air Force (USAAF) van 452BG/731BS die in de Tweede Wereldoorlog gestationeerd waren op het vliegveld Deopham Green bij Norfolk in Engeland, kregen van hun bemanning of gezagsvoerder een naam. De bemanningsleden van de bommenwerper B-17G-20-DL Fortress met serienummer 42-37950 en radiocode 7D-D van stopten ieder een naam in een hoed waaruit één naam werd getrokken. ‘Dinah Might’ was de winnende naam. Enerzijds een romantische naam, Dinah die tot alles in staat was, Dinah de machtige. Anderzijds als je de twee woorden als één woord uitsprak een heroische naam, dynamiet. Op de bakboordzijde van de neus van het toestel werd een sierlijke 'pin-up-girl geschilderd, meer uit-dan aangekleed en schrijlings zittend op een bom.

Op 10 februari 1944 maakte de 'Dinah Might' haar eerste operationele vlucht naar de plaats Braunschweig het centrum van de Duitse vliegtuigindustrie en een knooppunt van voor het transport belangrijke verbindingswegen. Aan boord waren piloot 2nd Lt. Thomas Frank Sharpless, co-piloot 2nd Lt. Clyde Vernon Cassill, navigator 2nd Lt. John Jay Lyons, bommenrichter 2nd Lt. August Julius Fleischbein, boordwerktuigkundige/rugkoepelschutter S/Sgt. Lawrence Stanley Moses, radiotelegrafist S/Sgt. John William Mosteller, buikkoepelschutter Sgt. Freeman Whitlier Fisher, rechter zijluikschutter Sgt. David Fineman, linker zijluikschutter Sgt. J.E. Hershel Shaw en staartschutter Sgt. Leslie Carlyle Tiedman. De missie, waaran meer dan 1000 toestellen deelnamen, werd geteisterd door slechte weersomstandigheden. Wolkenformaties en sneeuwbuien zorgden ervoor dat de luchtvloot hinder ondervond tijdens het formeren van de grote aanvalsformaties voordat zij koers konden zetten naar het doel. Tijdens de missie werden 29 B-17s en 8 escorterende jagers door de Duitsers neergehaald. Vijf B17 bommenwerpers kwamen in Nederland neer, waaronder de Dinah Might. Op de terugweg raakte het toestel uit de formatie. Een alleen vliegende bommenwerper is een makkelijke prooi voor de vijandelijke jagers. Een Messerschmitt opende de aanval en het toestel raakte doorzeefd door een kogelregen en de linkerbuitenmotor vloog in brand. Piloot Sharpless gaf bevel om te springen. Cassill, Lyons en Fleischbein sprongen boven Ossenzijl. De overige 7 bemanningsleden bleven aan boord. De piloot maakte in de moerassige Noordoostpolder een noodlanding, nabij de Zuiderringweg op kavel NJ107. Het toestel was nog vrijwel intact, de bomlading was nog aan boord. De bemanningsleden probeerden te ontkomen en zochten dekking in het riet maar werden later één voor één gearresteerd en afgevoerd naar krijgsgevangenkampen, waar ze de rest van de oorlog verbleven. John Mosteller vertelde later: "Het water stond niet hoog toen we het vliegtuig verlieten. Het stond ongeveer 1 meter hoog in het toestel, dat een kuil had gegraven bij het neerkomen. De grond was natuurlijk op zeeniveau, maar stond niet blank. We liepen 20 tot 30 minuten tot aan een werkkamp. Daar werden we door de Duitsers krijgsgevangen gemaakt."

John Lyons en August Fleischbein wisten uit handen van de Duitsers te blijven. Fleischbein landde in Ossenzijl en werd gastvrij opgevangen in een naburige boerderij. Een weeklang hield hij zich schuil op de hooizolder. Dan bracht het verzet hem naar de Achterhoek. In Ulft werd hij, tussen de aardappelkisten in de kelder van huisarst Harry Cappetti gehuisvest. Vervolgens ging hij per trein naar Nijmegen. Hier hield hij zich schuil in de tuin van de parochiekerk waar een priester hem de volgende dag vond en verder hielp. Op 12 maart ging hij, werderom per trein, via Den Bosch naar Veghel. Vanaf het station ging  de tocht per fiets verder naar het 'Pyama House' van de familie Ottens in Erp. De volgende etappe ging per auto naar Bakel waar hij bij huisarts A.P. Nelemans verbleef. Daarna ging de reis via Deurne naar De Zwarte Plak, een aantal dicht bij elkaar staande boerderijen in de Limburgse Peel. Pas in juni slaagden de verzetsgroepen erin Fleischbein over te brengen naar Maastricht en vandaar naar Luik. Na enkele dagen ging hij met een koerier, een lid van de Waalse verzetgroep, op weg naar Namen waar hij op 2 juli 1944 aankomt. Dichtbij het opvangadres werden zij aangehouden door de Duitsers. Na verhoor werd hij getransporteerd naar Frankfurt en vandaar naar Stalag Luft 1. Zijn begeleider werd 2 uur na de aanhouding door een Duits vuurpeleton terechtgesteld. Bron: Als er iets mis zou gaan, Stichting Expositie Noodlot. Ook John Lyons bleef in eerste instantie uit handen van de Duitsers, maar ook hij werd op weg naar Gibraltar opgepakt en krijgsgevangen gezet in Stalag Luft 3.

In de buurt van de landingsplek waren nog geen wegen om het wrak af te voeren. Het toestel lag nog tot 1948 tussen Emmeloord en Nagele in de polder. In de vier jaar dat de Boeing B-17G in de polder lag kwamen veel nieuwsgierige polderbewoners uit de richting Emmeloord langs de kavelsloot naar het vliegtuigwrak kijken. Er ontstond een pad. Op 22 september 2015 hebben het college van burgemeester en wethouders besloten dat het (fiets)pad tussen de Vliegtuigweg en de Nagelerweg naar het toestel wordt vernoemd. Het straatnaambord met Dinah Mightpad werd op 30 oktober 2015 onthuld.

Na de oorlog wilde men in Noordoostpolder de herinnering aan de, toen nog zo vers in het geheugen liggende, oorlogstijd ook op de lange duur vasthouden en besloot om een aantal wegen om te dopen met “oorlogsnamen”. De Zuiderringweg werd omgedoopt in Vliegtuigweg.

Anke en Wim Ter Voert waren al een hele tijd op zoek naar een mooie naam voor hun boerderij aan de Vliegtuigweg in Nagele. De boerderij van de familie Ter Voert staat op de kavel waar de B17 bommenwerper, een zogenaamd vliegend fort, op 10 februari 1944 crashte. Na het lezen van een artikel over dit vliegtuig in de krant, besloten Wim en zijn gezin te gaan uitzoeken of er nog bemanningsleden in leven waren. Die speurtocht is geslaagd. Via internet en de Amerikaanse vereniging van oud-vliegers vonden ze staartschutter Leslie Tiedman (89), met wie het eerste contact werd gelegd, en radioman John Mosteller (85). Laatstgenoemde onthulde op 23 mei 2009 de naam van de boerderij: ‘Dinah Might’. 

Zie ook: Stichting Ongeland, nopinoorlogstijd  en Omroep Flevoland

Laatste Update woensdag, 01 juni 2016