Waterloopbos

Plaats: Marknesse

Locatie: Voorsterweg

Maker: Waterloopkundig Laboratorium

materiaal: diverse

Jaar: 1954 - 1990

Beschrijving:

Het Waterloopbos werd in 1944 aangelegd en is één van de oudste bossen van Flevoland. In 1952 droeg de Rijksoverheid het bosperceel over aan het Waterloopkundig Laboratorium. Tientallen jaren deden de wetenschappers van het onderzoeksinstituut waterbouwkundige proeven in het bos, dat daaraan zijn naam dankt. Bij elke opdracht die de ingenieurs kregen, werd in het Waterloopbos op schaal een proefopstelling gebouwd. Nederlands grootste waterwerken, de Deltawerken, zijn in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw in dit bos ontworpen en getest. Maar ook de havens van Vlissingen, IJmuiden, Scheveningen, en in het buitenland die van Lagos (Nigeria), Beiroet (toen Syrië) en Marsa-el-Bregha (Libië) werden hier in de polder uitgekiend.

Het Waterloopbos ligt in de polder, het water buiten in de Kadoelen is 5 m. hoger. Dat was handig voor het Waterloopkundig Lab, zij maakten in en om het bos kanalen en sloten om water uit het  hoger liggende randmeer aan te voeren. Dit gebruikte zij dan om de nagebouwde havens en stuwdammen uit te proberen.

Met behulp van stuwen, dammen en overlaten bootsten ingenieurs de werkelijkheid na. Als de onderzoekers klaar waren met hun studie, lieten ze de proefopstelling gewoon in het bos achter. De natuur greep daarop volop haar kansen, goten en geulen, dammen en stuwen raakten weelderig begroeid met allerlei soorten planten. Met de komst van de computer werden de schaalmodellen in de jaren 1990 overbodig. De activiteiten van het Waterloopkundig Lab werden naar Delft verplaatst. Sinds december 2002 is Natuurmonumenten eigenaar van het bos. Dankzij zijn bijzondere verleden heeft het Waterloopbos niet alleen cultuurhistorische en cultuurtechnische waarde, maar is ook de natuur er erg waardevol.